ﺋﺎﺑـﺪﯗﻟﻼھ ﺋﯩﺒﻨـﻰ ﺋﺎﺑﺒﺎﺱ ﺭەﺯﯨﻴﻪﻟﻼھـﯘ ئەنھۇﻣﺎﺩﯨﻦ ﻣﯘﻧـﺪﺍﻕ ﺭﯨـﯟﺍﻳﻪﺕ ﻗﯩﻠﯩﻨﯩـﺪﯗ: ﺳـﻪﻟﻤﺎﻥ ﻓﺎﺭﯨﺴـﻰ ﻣﺎﯕﺎ ﺋـﯚﺯ ﺋﺎﻏﺰﻯ ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﻣﯘﻧـﺪﺍﻕ ﺳـﯚﺯﻟﻪپ ﺑﻪﺭﮔﻪﻥ: ﻣﻪﻥ ﺋﯩﺴـﻔﺎھﺎﻧﻨﯩﯔ ﺟﻪﻱ ﻛﻪﻧﺘﯩـﺪﯨﻦ ﺑﻮﻟـﯘپ، ﺋﺎﺗﺎﻡ ﺷـﯘ ﻛﻪﻧﺘﻨﯩﯔ ﺑﯧﮕﻰ ﺋﯩﺪﻯ. ﺋﺎﺗﺎﻡ ﻣﺎﯕﺎ ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ ﺋﯩـﺪﯨﻜﻰ، ھﻪﺗﺘﺎ ﻣﯧﻨـﻰ ﺋﯚﺯﯨﮕﻪ ﺧﺎﺱ ﺋﯩﺒﺎﺩەﺗﺨﺎﻧﯩﺴﯩﻐﺎ ﺧﯘﺩﺩﻯ ﻗﯩﺰﻻﺭﻧﻰ ﺳـﯩﺮﺗﻘﺎ ﭼﯩﻘﺎﺭﻣﺎﻱ ﺋـﯚﻳﮕﻪ ﺳـﻮﻻپ ﻗﻮﻳﻐﺎﻧـﺪەﻙ (ھﯧﭽـﻴﻪﺭﮔﻪ ﭼﯩﻘﺎﺭﻣﺎﻱ) ﺳـﻮﻻپ ﻗﻮﻳﺎﺗﺘﻰ. ﺷـﯘﯕﺎ ﻣﻪﻥ ﻣﻪﺟﯘﺳــﯩﻴﻠﯩﻘﺘﺎ ﺋــﻮﺕ ﭘﯩﻠﯩﻜﯩﻨــﻰ ﺗﯘﺗﺎﺷــﺘﯘﺭﺍﻻﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺳــﻪۋﯨﻴﻪﮔﻪ ﻳﻪﺗﻜﻪﻧﯩﺪﯨﻢ. ﺋﺎﺗﺎﻣﻨﯩﯔ ﻧﯘﺭﻏـﯘﻥ ئېكىنزارى ﺑﺎﺭ ﺋﯩـﺪﻯ . ﺑﯩـﺮ ﻛـﯜﻧﻰ ﺋـﯘ ﻗﯘﺭﯗﻟﯘﺵ ﺋﯩﺸﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻣﻪﺷﻐﯘﻝ ﺑﻮﻟﯘپ ﻗﯧﻠﯩﭗ، ﻣﺎﯕﺎ: ﺋـﻰ ﺋﻮﻏﻠـﯘﻡ! ﺑﯜﮔـﯜﻥ ﻗﯘﺭﯗﻟـﯘﺵ ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﻣﻪﺷـﻐﯘﻝ ﺑﻮﻟـﯘپ ﺋﯧﺘﯩﺰﻏﺎ ﻗﺎﺭﯨﻴﺎﻟﻤﺎﻱ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ، ﺳﻪﻥ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﻗﺎﺭﺍپ ﻛﻪﻟﮕﯩﻦ، ـ ﺩﯦﺪﻯ ۋە ﻣﺎﯕﺎ ﻗﯩﻠﯩﺸـﻘﺎ تېگىشلىك ﺑﻪﺯﻯ ﺋﯩﺸﻼﺭﻧﻰ ﺗﺎﭘﯩﻠﯩـﺪﻯ. ﻣﻪﻥ ﺋﯧﺘﯩﺰﻏﺎ ﻛﯧﺘﯩﯟﯦﺘﯩـﭗ، ﺑﯩـﺮ ﭼﯧﺮﻛﺎۋﻧﯩـﯔ ﻳﯧﻨﯩـﺪﯨﻦ ﺋﯚﺗـﯜپ ﻗﺎﻟـﺪﯨﻢ. ﺋﺎﺗﺎﻡ ﻣﯧﻨـﻰ ﺳـﻮﻻپ ﻗﻮﻳﻐﺎﻧﻠﯩﻘﻰ ﺋﯜﭼـﯜﻥ ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺗﺘﯩﻜـﻰ ﺋﯩﺸـﻼﺭﺩﯨﻦ ﺑﯩـﺨﻪۋەﺭ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺋﯩـﺪﯨﻢ. ﭼﯧﺮﻛﺎۋﻏﺎ ﻗﯩﺰﯨﻘﯩﭗ، ﺋﯩﭽﯩﮕﻪ ﻛﯩﺮﺩﯨﻢ ۋە ﺋﯘﻻﺭ ﺋﻮﻗﯘۋﺍﺗﻘﺎﻥ ﺩﯗﺋﺎ (ﻧﺎﻣﺎﺯ)ﻏﺎ ﻗﯩﺰﯨﻘﯩـﭗ ﺗـﯘﺭﯗپ ﻗﺎﻟـﺪﯨﻢ. ﻛﯚﯕﻠﯜﻣـﺪە: «ئاللاھ ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﻗﻪﺳـﻪﻣﻜﻰ، ﺑـﯘ ﺩﯨـﻦ ﺑﯩﺰﻧﯩﯔ ﺩﯨﻨﯩﻤﯩﺰﺩﯨﻦ ﻳﺎﺧﺸﻰ ﺋﯩـﻜﻪﻥ» ﺩەپ ﺋـﻮﻳﻼﻳﺘﺘﯩﻢ. ﺷـﯘﻧﯩﯔ ﺑﯩـﻠﻪﻥ، ﺋﯧﺘﯩﺰﻟﯩﻘﻨﯩﻤﯘ ﺋﯘﻧﺘﯘپ، ﻛﻪچ ﻛﯩﺮﮔﯩﭽﻪ ﺋﯘﻻﺭﻏﺎ ﻗﺎﺭﺍپ ﺗﯘﺭﺩﯗﻡ. ﺋﯘﻻﺭﺩﯨﻦ: ﺑﯘ ﺩﯨﻨﻨﯩﯔ ﺋﻪﺳﻠﻰ ﻗﻪﻳﻪﺭﺩە؟ ـ ﺩەپ ﺳﻮﺭﯨﻐﺎﻧﯩﺪﯨﻢ، ﺋﯘﻻﺭ: ﺷﺎﻣﺪﺍ، ـ ﺩﯦﻴﯩﺸﺘﻰ. ﺋﯚﻳﮕﻪ ﻗﺎﻳﺘﯩـﭗ ﺑﺎﺭﺳﺎﻡ، ﺋﺎﺗﺎﻡ ﻣﯧﻨـﻰ ﺋﯩﺰﺩەﺷـﻜﻪ ﺋﺎﺩەﻡ ﺋﻪۋەﺗﻜﻪﻥ ﺋﯩـﻜﻪﻥ . ﻣﻪﻧـﺪﯨﻦ ﺋﻪﻧﺴـﯩﺮەپ، ﺗﯩـﺖ ـ ﺗﯩـﺖ ﺑﻮﻟـﯘپ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ﺋﺎﺗﺎﻡ ﻣﯧﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛپ:
ﺋـﻰ ﺋﻮﻏﻠـﯘﻡ ! ﻗﻪﻳﻪﺭﺩە ﺋﯩـﺪﯨﯔ؟ ﻣﻪﻥ ﺳـﯧﻨﻰ ﺋﯩﺸـﻘﺎ ﺑﯘﻳﺮﯨﻤﯩﻐﺎﻧﻤﯘ؟ ﺩەپ ﺳﻮﺭﯨﺪﻯ. ﻣﻪﻥ: ﺋـﻰ ﺋﺎﺗﺎ! ﻣﻪﻥ ﭼﯧﺮﻛﺎۋﺩﺍ ﻧﺎﻣﺎﺯ ﺋﻮﻗﯘۋﺍﺗﻘﺎﻥ ﻛﯩﺸـﯩﻠﻪﺭﻧﻰ ﻛـﯚﺭﯛپ ﻗﯧﻠﯩﭗ، ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﺋﯩﺒﺎﺩﯨﺘﯩﮕﻪ ﻗﯩﺰﯨﻘﻘﯩﻨﯩﻤﺪﯨﻦ، ﻛﻪچ ﻛﯩـﺮﮔﯩﭽﻪ ﺷـﯘﻻﺭﻏﺎ ﻗﺎﺭﺍپ ﻗﺎﭘﺘﯩﻤﻪﻥ، ـ ﺩﯦﺴﻪﻡ، ﺋﺎﺗﺎﻡ:
ﺋﻰ ﺋﻮﻏﻠﯘﻡ! ﺋﯘ ﺩﯨﻨﺪﺍ ﺧﻪﻳﺮ ﻳﻮﻕ. ﺋﯚﺯﯛﯕﻨﯩﯔ ۋە ﺋﺎﺗﺎ ـ ﺑﻮۋﯨﻠﯩﺮﯨﯖﻨﯩـﯔ ﺩﯨﻨﻰ ﺋﯘ ﺩﯨﻨﺪﯨﻦ ﺋﻪۋﺯەﻝ، ـ ﺩﯦﺪﻯ، ﻣﻪﻥ: ﻳﺎﻕ. ئاللاھ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻗﻪﺳﻪﻣﻜﻰ، ﺋﯘ ﺩﯨﻦ ﺑﯩﺰﻧﯩـﯔ ﺩﯨﻨﯩﻤﯩـﺰﺩﯨﻦ ﻳﺎﺧﺸـﯩﺮﺍﻕ ﺋﯩـﻜﻪﻥ، ـ ﺩەپ ﺗﯘﺭﯨﯟﺍﻟـﺪﯨﻢ. ﺑـﯘﻧﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩﻐﺎﻥ ﺋﺎﺗﺎﻡ ﻣﻪﻧـﺪﯨﻦ ﺋﻪﻧﺴﯩﺮەپ ﭘﯘﺗﯘﻣﻐﺎ ﺯەﻧﺠﯩﺮ ﺳﯧﻠﯩﭗ، ﺋﯚﻳﮕﻪ ﺳـﻮﻻپ ﻗﻮﻳـﺪﻯ . ﺧﺮﯨﺴـﺘﯩﺌﺎﻧﻼﺭ ﻣﺎﯕﺎ ﺋﺎﺩەﻡ ﺋﻪۋەﺗﻜﻪﻧﯩﻜﻪﻥ، ﺋﯘﻻﺭﻏﺎ: ﺷﺎﻡ ﺗﻪﺭەﭘﺘﯩﻦ ﺗﯩﺠﺎﺭەﺗﭽﯩﻠﻪﺭ ﻛﺎﺭۋﯨﻨﻰ ﻛﯧﻠﯩـﭗ ﻗﺎﻟﺴﺎ، ﻣﺎﯕﺎ ﺧﻪۋەﺭ ﻗﯩﻠﯩﯖــﻼﺭ! ــ ﺩﯦــﺪﯨﻢ. ﻛــﯚپ ﺋــﯚﺗﻤﻪﻱ، ﺋــﯘﻻﺭ ﺷـﺎﻣﺪﯨﻦ ﺧﺮﯨﺴــﺘﯩﺌﺎﻥ ﺗﯩﺠﺎﺭەﺗﭽﯩﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﺪﯛﺭﺩﻯ. ﻣﻪﻥ: ﺋﯘﻻﺭ ﺋﯩﺸﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺗﯜﮔﯩﺘﯩﭗ، ﺩﯨﻴﺎﺭﻟﯩﺮﯨﻐﺎ ﻗﺎﻳﺘﻤﺎﻗﭽﻰ ﺑﻮﻟﻐﺎﻧـﺪﺍ ﻣﺎﯕﺎ ﺧﻪۋەﺭ ﻳﻪﺗﻜﯜﺯﯛﯕﻼﺭ! ـ ﺩﯦﺪﯨﻢ. ﺗﯩﺠﺎﺭەﺗﭽﯩﻠﻪﺭ ﻗﺎﻳﺘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻛـﯜﻧﻰ ﻣﺎﯕﺎ ﺧﻪۋەﺭ ﻳﻪﺗﻜﯜﺯﯛﻟـﺪﻯ. ﺩەﺭھﺎﻝ ﭘﯘﺗﯘﻣـﺪﯨﻜﻰ ﺯەﻧﺠﯩﺮﻧـﻰ ﺋﯧﻠﯩﯟﯦﺘﯩـﭗ، ﺋـﯘﻻﺭ ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﺑﯩﻠﻠﻪ ﺷﺎﻣﻐﺎ ﻳﯜﺭﯛپ ﻛﻪﺗﺘﯩﻢ. ﺷﺎﻣﻐﺎ ﺑﺎﺭﻏﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ: ﺑﯘ ﺩﯨﻨﻨﯩﯔ ﺋﻪڭ ﻛﺎﺗﺘﺎ ﺋﯚﻟﯩﻤﺎﺳﻰ ﻛﯩﻢ؟ ـ ﺩەپ ﺳﻮﺭﯨﻐﺎﻧﯩﺪﯨﻢ، ﺋﯘﻻﺭ: ﭘﺎﻻﻧﻰ ﭼﯧﺮﻛﺎۋﺩﯨﻜﻰ ﭘﻮپ، ـ ﺩﯦﻴﯩﺸﺘﻰ. ﺋﯘ ﭘﻮﭘﻨﯩﯔ ﻗﯧﺸﯩﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﭗ: ﻣﻪﻥ ﺑﯘ ﺩﯨﻨﻐﺎ ﻗﯩﺰﯨﻘﯩﭗ ﻗﺎﻟـﺪﯨﻢ . ﺷـﯘﯕﺎ ﺳـﯧﻨﯩﯔ ﻗﯧﺸـﯩﯖﺪﺍ ﺗـﯘﺭﯗپ ﺧﯩﺰﻣﯩﺘﯩﯖﻨﻰ ﻗﯩﻠﻐﺎچ ﺗﻪﻟﯩﻢ ﺋﺎﻟﺴﺎﻡ، ـ ﺩﯦﮕﻪﻧﯩﺪﯨﻢ، ﭘﻮپ: ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ، ﻗﯧﻨـﻰ ﻛﯩـﺮﮔﯩﻦ! ـ ﺩەپ ﺋﯩﭽﻜﯩـﺮﻯ ﺑﺎﺷـﻠﯩﺪﻯ . ﻟـﯧﻜﯩﻦ ﺋـﯘ ﭘﻮﭘﻨﯩﯔ ﺋﻪﺧﻼﻗﻰ ﺑﻪﻛﻤﯘ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺋﯩـﺪﻯ . ﺧﻪﻟﻘﻨـﻰ ﺳـﻪﺩﯨﻘﻪ ـ ﺯﺍﻛﺎﺕ ﺑﯧﺮﯨﺸـﻜﻪ ﺑﯘﻳﺮﯗﻳﺘﺘﻰ، ﺧﻪﻟﻖ ﺑﻪﺭﮔﻪﻥ ﺯﺍﻛﺎﺗﻨﻰ ﺑﯩﭽﺎﺭە ـ ﻣﯩﺴـﻜﯩﻨﻠﻪﺭﮔﻪ ﺑﻪﺭﻣﻪﻱ، ﺋـﯚﺯ ﭼﯚﻧﺘﯩﻜﯩﮕﻪ ﺳﺎﻻﺗﺘﻰ. ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻗﯩﻠﻤﯩﺸﯩﺪﯨﻦ ﺑﻪﻛﻤﯘ ﻳﯩﺮﮔﻪﻧﺪﯨﻢ. ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺋﯘ ﺋﯚﻟــﯜپ ﻛﻪﺗﺘــﻰ، ﺧﺮﯨﺴــﺘﯩﺌﺎﻧﻼﺭ ﻳﯩﻐﯩﻠﯩــﭗ، ﺋــﯘﻧﻰ ﺩەﭘــﻨﻪ ﻗﯩﻠﻤـﺎﻗﭽﻰ ﺑﻮﻟﻐﺎﻧﯩﺪﻯ، ﻣﻪﻥ ﺋﯘﻻﺭﻏﺎ: ﺑﯘ ﺑﻪﻛﻤﯘ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺋﺎﺩەﻡ ﺋﯩﺪﻯ، ﺳﯩﻠﻪﺭﻧﻰ ﺳﻪﺩﯨﻘﻪ ﺑﯧﺮﯨﺸـﻜﻪ ﺑـﯘﻳﺮﯗﻳﺘﺘﻰ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺳـﯩﻠﻪﺭ ﺑﻪﺭﮔﻪﻥ ﻧﻪﺭﺳـﯩﻠﻪﺭﻧﻰ ﺑﯩﭽﺎﺭە ـ ﻣﯩﺴـﻜﯩﻨﻠﻪﺭﮔﻪ ﺑﻪﺭﻣﻪﻱ، ﺋـﯚﺯ ﭼﯚﻧﺘﯩﻜﯩﮕﻪ ﺳﺎﻻﺗﺘﻰ، ـ ﺩﯦﺪﯨﻢ. ﺋﯘﻻﺭ:
ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﺋﯩﺴﭙﺎﺗﯩﯔ ﺑﺎﺭ؟ ـ ﺩەپ ﺳﻮﺭﺍﺷﺘﻰ.
ﺳﯩﻠﻪﺭﮔﻪ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻣﺎﻝ ـ ﺩﯗﻧﻴﺎﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ﻛﯚﺭﺳـﯩﺘﯩﭗ ﻗﻮﻳﺎﻱ، ـ ﺩﯦﺴـﻪﻡ، ﺋﯘﻻﺭ:
ﻗﯧﻨﻰ ﻛﯚﺭﺳﯩﺘﯩﭗ ﻗﻮﻱ! ـ ﺩﯦﻴﯩﺸﺘﻰ. ﺋﯘﻻﺭﻧﻰ ﻣﺎﻝ ـ ﺩﯗﻧﻴﺎ ﺳﺎﻗﻼﻧﻐﺎﻥ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﻛﯩﺮﺩﯨﻢ. ﺋﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﺎﻟﺘﯘﻥ ـ ﻛﯜﻣـﯜﺵ ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﻟﯩـﻖ ﺗﻮﻟﻐﺎﻥ ﻳﻪﺗﺘﻪ ﻛﻮﺯﺍ ﭼﯩﻘﺘﻰ. ﺋﯘﻻﺭ ﺑﯘﻧﻰ ﻛﯚﺭﯛپ: ئاللاھ ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﻗﻪﺳـﻪﻣﻜﻰ، ﺑـﯘ ﺋﺎﺩەﻣﻨﻰ ھﻪﺭﮔﯩﺰﻣـﯘ ﺩەﭘـﻨﻪ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﻤﯩﺰ، ـ ﺩﯦﻴﯩﺸـﺘﻰ ۋە ﺟﻪﺳـﻪﺗﻨﻰ ﺩﺍﺭﻏﺎ ﺋﯧﺴـﯩﭗ، ﭼﺎﻟﻤﺎ ـ ﻛﯧﺴـﻪﻙ ﻗﯩﻠـﺪﻯ. ﺋﺎﻧـﺪﯨﻦ ﺋﯘﻧﯩـﯔ ﺋﻮﺭﻧﯩﻐﺎ ﺑﺎﺷـﻘﺎ ﺑﯩـﺮ ﻛﯩﺸـﯩﻨﻰ ﺗﻪﻳﯩﻨﻠﻪﺷـﺘﻰ. ﺋـﯘ ﻛﯩﺸﻰ ﺩﯗﻧﻴﺎﻏﺎ ﻛﯚﺯ ﻗﯩﺮﯨﻨﻰ ﺳﺎﻟﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ، ھﻪﺭﺩﺍﺋﯩـﻢ ﺋﺎﺧﯩﺮەﺗﻨﻰ ﻛـﯚﺯﻟﻪپ، ﻛﯧﭽﻪ ـ ﻛﯜﻧﺪﯛﺯ ﺗﯩﺮﯨﺸﯩﭗ ﺋﯩﺒﺎﺩەﺕ ﻗﯩﻠﯩـﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﯩـﺮﻯ ﺋﯩـﻜﻪﻥ، ﻣﻪﻥ ﺋـﯘﻧﻰ ﺋﯩﻨﺘﺎﻳﯩﻦ ﻳﺎﺧﺸـﻰ ﻛـﯚﺭﺩﯛﻡ، ﺑـﯘﺭﯗﻧﻘﻰ ﭘـﻮﭘﻨﻰ ﺋﯘﻧـﺪﺍﻕ ﻳﺎﺧﺸـﻰ ﻛـﯚﺭﯛپ ﺑﺎﻗﻤﯩﻐﺎﻥ ﺋﯩﺪﯨﻢ. ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺋﯚﻟﯜﻣﻰ ﻳﯧﻘﯩﻨﻼﺷﻘﺎﻧﺪﺍ:
ﺋﻰ ﭘﺎﻻﻧﻰ! ﻣﻪﻥ ﺳﻪﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﻠﻠﻪ ﺗﯘﺭﯗپ، ﺳﯧﻨﻰ ﺋﯩﻨﺘﺎﻳﯩﻦ ﻳﺎﺧﺸـﻰ ﻛـﯚﺭﺩﯛﻡ، ﺑـﯘﺭﯗﻧﻘﻰ ﭘـﻮﭘﻨﻰ ﺑﯘﻧـﺪﺍﻕ ﻳﺎﺧﺸـﻰ ﻛـﯚﺭﯛپ ﺑﺎﻗﻤﯩﻐﺎﻥ ﺋﯩـﺪﯨﻢ. ﻣﺎﻧﺎ ﺋﻪﻣﺪﻯ ﺳﺎﯕﺎ ئاللاھنىڭ ﺋﻪﺟﯩﻠﻰ ﻳﯧﻘﯩﻨﻼپ ﻛﻪﻟﺪﻯ. ﺷﯘﯕﺎ ﻛﯩﻤﻨﯩـﯔ ﻗﯧﺸـﯩﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﺸﯩﻤﻨﻰ ﺗﻪۋﺳﯩﻴﻪ ﻗﯩﻠﯩﺴﻪﻥ؟ ـ ﺩەپ ﺳﻮﺭﯨﻐﺎﻧﯩﺪﯨﻢ، ﺋﯘ: ﺋﻰ ﺋﻮﻏﻠﯘﻡ! ئاللاھ ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﻗﻪﺳـﻪﻣﻜﻰ، ﻣﯧﻨﯩـﯔ ﺋﯧﺘﯩﻘﺎﺩﯨﻤـﺪﺍ ﺑﯩﺮەﺭ ﻛﯩﺸﯩﻨﯩﯔ ﺑﺎﺭﻟﯩﻘﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﻤﻪﻳﻤﻪﻥ. ﺋﯘﻧﺪﺍﻕ ﻛﯩﺸﯩﻠﻪﺭ ﺋﯚﻟﯜپ، ﺧﻪﻟﻖ ﺋﻪﺳﻠﻰ ﺩﯨﻨﻨـﻰ ﺑـﯘﺭﻣﯩﻼپ، ﻛـﯚﭘﯩﻨﭽﻪ ﻗﯩﺴـﻤﯩﻨﻰ ﺋ ﯚﺯﮔﻪﺭﺗﯩـﯟەﺗﺘﻰ. ﻟـﯧﻜﯩﻦ ﻣﯘﺳﯘﻟﺪﺍ ﺑﯩﺮ ﻛﯩﺸﻰ ﺑﺎﺭ . ﺋﻪﻧﻪ ﺷـﯘ ﻛﯩﺸـﻰ ﻣﯧﻨﯩـﯔ ﻳﻮﻟﯘﻣـﺪﺍ ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﯩـﺪﯗ، ﺳــﻪﻥ ﺷــﯘﻧﯩﯔ ﻗﯧﺸــﯩﻐﺎ ﺑـﺎﺭﻏﯩﻦ، ـ ﺩﯦــﺪﻯ. ﺋــﯘ ۋﺍﭘـﺎﺕ ﺑﻮﻟــﯘپ، ﺩەﭘــﻨﻪ ﻗﯩﻠﯩﻨﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ، ﻣﯘﺳﯘﻟﺪﯨﻜﻰ ﻛﯩﺸﯩﻨﯩﯔ ﻗﯧﺸﯩﻐﺎ ﺑﺎﺭﺩﯨﻢ ۋە:
ﺋﻰ ﭘﺎﻻﻧﻰ! ﺳﺎﯕﺎ ﺋﻮﺧﺸﺎﺵ ﺋﯧﺘﯩﻘﺎﺩﺗﯩﻜﻰ ﭘﺎﻻﻧﻰ ﻛﯩﺸﻰ ۋﺍﭘﺎﺕ ﺑﻮﻟـﯘﺵ ﺋﺎﻟﺪﯨــﺪﺍ ﺳــﯧﻨﯩﯔ ﻗﯧﺸــﯩﯖﻐﺎ ﻛﯧﻠﯩﺸــﯩﻤﻨﻰ ﺗﻪۋﺳــﯩﻴﻪ ﻗﯩﻠﻐﺎﻧﯩــﺪﻯ، ﺩﯦﮕﻪﻧﯩﺪﯨﻢ، ﺋﯘ: ﺋﯘﻧــﺪﺍﻗﺘﺎ، ﻗﯧﺸــﯩﻤﺪﺍ ﺗــﯘﺭﻏﯩﻦ، ـ ﺩﯦــﺪﻯ، ﻣﻪﻥ ﺋﯘﻧﯩــﯔ ﺑــﯘﺭﯗﻧﻘﻰ ﺋﯘﺳﺘﺎﺯﯨﻤﺪەﻙ ﺋﻮﺑﺪﺍﻥ ﻛﯩﺸﻰ ﺋﯩﻜﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﺩﯛﻡ. ﻟـﯧﻜﯩﻦ ﺋﯘﻣـﯘ ﺋـﯘﺯﯗﻥ ﺋﯚﺗﻤﻪﻱ ﺳﻪﻛﺮﺍﺗﻘﺎ ﭼﯜﺷﯜپ ﻗﺎﻟﺪﻯ. ﺋﯚﻟﯜﺵ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﺋﯘﻧﯩﯖﺪﯨﻦ: ﺋـﻰ ﭘﺎﻻﻧﻰ! ﭘﺎﻻﻧﻰ ﻛﯩﺸـﻰ ﺳـﯧﻨﯩﯔ ﻗﯧﺸـﯩﯖﻐﺎ ﻛﯧﻠﯩﺸـﯩﻤﻨﻰ ﺗﺎﭘﯩﻠﯩﻐﺎﻧﯩـﺪﻯ، ﻣﺎﻧﺎ ﺳﺎﯕﯩﻤﯘ ئاللاھنىڭ ﺋﻪﺟﯩﻠـﻰ ﻳﻪﺗﺘـﻰ، ﺋﻪﻣـﺪﻯ ﺳـﻪﻥ ﻛﯩﻤﻨﯩﯔ ﻗﯧﺸﯩﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﺸﯩﻤﻨﻰ ﺗﻪۋﺳﯩﻴﻪ ﻗﯩﻠﯩﺴـﻪﻥ؟ ـ ﺩەپ ﺳـﻮﺭﯨﻐﺎﻧﯩﺪﯨﻢ،
ﺋﻰ ﺋﻮﻏﻠﯘﻡ! ئاللاھ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻗﻪﺳـﻪﻣﻜﻰ، ﻣﻪﻥ ﭘﻪﻗﻪﺕ ﻧﯘﺳـﻪﻳﺒﯩﻦ ﺷﻪھﯩﺮﯨﺪﯨﻜﻰ ﺑﯩﺮ ﻛﯩﺸﯩﻨﯩﻼ ﺑﯩﻠﯩﻤﻪﻥ، ﺋﯘ ﭘﺎﻻﻧﻰ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ، ﺷﯘﻧﯩﯔ ﻗﯧﺸﯩﻐﺎ ﺑﺎﺭﻏﯩﻦ! ـ ﺩﯦﺪﻯ، ﺋـﯘ ﺋﺎﻟﻪﻣـﺪﯨﻦ ﺋﯚﺗـﯜپ ، ﻳﻪﺭﻟﯩﻜﯩـﮕﻪ ﻗﻮﻳﯘﻟﻐﺎﻧـﺪﯨﻦ ﻛﯧـﻴﯩﻦ ﻧﯘﺳـﻪﻳﺒﯩﻦ ﺷـﻪھﯩﺮﯨﺪﯨﻜﻰ ﻛﯩﺸـﯩﻨﯩﯔ ﻗﯧﺸـﯩﻐﺎ ﺑﺎﺭﺩﯨﻢ . ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﺋـﯚﺯ ﺋﻪھﯟﺍﻟﯩﻤﻨﻰ ۋە ﺋﯘﺳﺘﺎﺯﯨﻤﻨﯩﯔ ﺳﯚﺯﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ﺋﯧﻴﺘﯩﭗ ﺑﻪﺭﺩﯨﻢ. ﺋﯘ: ﺋﯘﻧﺪﺍﻗﺘﺎ ﻗﯧﺸﯩﻤﺪﺍ ﺗـﯘﺭﻏﯩﻦ، ـ ﺩﯦـﺪﻯ . ﺋﯘﻣـﯘ ﺋﺎﻟـﺪﯨﻨﻘﻰ ﺋﯘﺳـﺘﺎﺯﯨﻤﺪەﻙ ﻳﺎﺧﺸﻰ ﻛﯩﺸﻰ ﺋﯩـﺪﻯ . ﻟـﯧﻜﯩﻦ ﺋـﯘﺯﯗﻥ ﺋـﯚﺗﻤﻪﻱ ﺋﯘﻧﯩﯖﻤـﯘ ﺋﻪﺟﯩﻠـﻰ ﺗﻮﺷـﯘپ ﺳﻪﻛﺮﺍﺗﻘﺎ ﭼﯜﺷﺘﻰ. ﺟﺎﻥ ﺋﯜﺯﯛﺵ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ:
ﺋﻰ ﭘﺎﻻﻧﻰ! ﭘﺎﻻﻧﻰ ﺳﯧﻨﯩﯔ ﻗﯧﺸـﯩﯖﻐﺎ ﻛﯧﻠﯩﺸـﯩﻤﻨﻰ ﺗﺎﭘﯩﻠﯩﻐﺎﻧﯩـﺪﻯ ﺳﺎﯕﯩﻤﯘ ئاللاھنىڭ ﺋﻪﺟﯩﻠـﻰ ﻳﻪﺗﺘـﻰ، ﺋﻪﻣـﺪﻯ ﺳـﻪﻥ ﻛﯩﻤﻨﯩـﯔ ﻗﯧﺸــﯩﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﺸــﯩﻤﻨﻰ ﺗﻪۋﺳــﯩﻴﻪ ﻗﯩﻠﯩﺴــﻪﻥ، ﻣﯧﻨــﻰ ﻧــﯧﻤﻪ ﺋﯩﺸــﻼﺭﻧﻰ ﻗﯩﻠﯩﺸــﻘﺎ ﺑﯘﻳﺮﯗﻳﺴﻪﻥ؟ ـ ﺩﯦﺴﻪﻡ، ﺋﯘ: ﺋﻰ ﺋﻮﻏﻠﯘﻡ! ئاللاھ ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﻗﻪﺳـﻪﻣﻜﻰ، ﻣﻪﻥ ﺑﯩـﺰﮔﻪ ﺋﻮﺧﺸﺎﺵ ﺋﯧﺘﯩﻘﺎﺩﻗﺎ ﺳﺎھﯩﺐ ﻛﯩﺸـﯩﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﭘﻪﻗﻪﺕ ﺋﻪﻣﻤـﯘﺭﯨﻴﻪ ﺷـﻪھﯩﺮﯨﺪﯨﻜﻰ ﺑﯩـﺮ ﻛﯩﺸﯩﻨﯩﻼ ﺑﯩﻠﯩﻤﻪﻥ، ﺋﯘ ﭘﺎﻻﻧﻰ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ، ﺧﺎﻟﯩﺴﺎڭ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻗﯧﺸﯩﻐﺎ ﺑﺎﺭﻏﯩﻦ ﺩﯦـﺪﻯ، ﺋـﯘ ﺋﺎﻟﻪﻣـﺪﯨﻦ ﺋﯚﺗـﯜپ، ﺩەﭘـﻨﻪ ﻗﯩﻠﯩﻨﻐﺎﻧـﺪﯨﻦ ﻛﯧـﻴﯩﻦ، ﺋﻪﻣﻤـﯘﺭﯨﻴﻪ ﺷـﻪھﺮﯨﺪﯨﻜﻰ ﻛﯩﺸـﯩﻨﯩﯔ ﻗﯧﺸـﯩﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨـﭗ، ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﺋـﯚﺯ ﺋﻪھـﯟﺍﻟﯩﻤﻨﻰ ۋە ﺋﯘﺳﺘﺎﺯﯨﻤﻨﯩﯔ ﺋﯧﻴﺘﻘﺎﻧﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺋﯧﻴﺘﯩﭗ ﺑﻪﺭﺩﯨﻢ. ﺋﯘ: ﺋﯘﻧـﺪﺍﻗﺘﺎ، ﻗﯧﺸـﯩﻤﺪﺍ ﺗـﯘﺭﻏﯩﻦ، ـ ﺩﯦـﺪﻯ. ﺋـﯘ ﻛﯩﺸـﯩﻨﯩﯖﻤﯘ ﺑـﯘﺭﯗﻧﻘﻰ ﺋﯘﺳﺘﺎﺯﻟﯩﺮﯨﻢ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩـﺮ ﻳﻮﻟـﺪﺍ ﺋﯩﻜﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨـﻰ ﻛـﯚﺭﺩﯛﻡ . ﺋﯘﻧﯩـﯔ ﻗﯧﺸـﯩﺪﺍ ھﯜﻧﻪﺭ ـ ﻛﻪﺳﭗ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺷﯘﻏﯘﻟﻠﯩﻨﯩﭗ، ﺑﯩﺮ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﺗﯘﻳﺎﻕ ﻗﻮﻱ ـ ﻛﺎﻟﯩﻐﺎ ﺋﯩـﮕﻪ ﺑﻮﻟـﯘپ ﻗﺎﻟـﺪﯨﻢ. ﺋﺎﺭﯨـﺪﯨﻦ ﻛـﯚپ ﺋـﯚﺗﻤﻪﻱ ﺋﯘﻣـﯘ ﺳـﻪﻛﺮﺍﺗﻘﺎ ﭼﯜﺷـﺘﻰ. ﺋﯚﻟـﯜﺵ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ: ﺋﻰ ﭘﺎﻻﻧﻰ! ﭘﺎﻻﻧﻰ ﻛﯩﺸـﻰ ﻣﺎﯕﺎ ﺳـﯧﻨﻰ ﺗﻪۋﺳـﯩﻴﻪ ﻗﯩﻠﻐﺎﻧﯩـﺪﻯ، ﻣﺎﻧﺎ ﺳﺎﯕﯩﻤﯘ ئاللاھنىڭ ﺋﻪﺟﯩﻠـﻰ ﻳﻪﺗﺘـﻰ، ﺳـﻪﻥ ﻛﯩﻤﻨﯩـﯔ ﻗﯧﺸـﯩﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﺸـﯩﻤﻨﻰ ﺗﻪۋﺳــﯩﻴﻪ ﻗﯩﻠﯩﺴــﻪﻥ، ﻧــﯧﻤﻪ ﺋﯩﺸــﻼﺭﻧﻰ ﻗﯩﻠﯩﺸــﻘﺎ ﺑﯘﻳﺮﯗﻳﺴــﻪﻥ؟ ـ ﺩەپ ﺳﻮﺭﯨﻐﺎﻧﯩﺪﯨﻢ، ﺋﯘ:
ﺋـﻰ ﺋﻮﻏﻠـﯘﻡ! ئاللاھ ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﻗﻪﺳـﻪﻣﻜﻰ، ﻣﻪﻥ ﺑـﯘ ﺋﯧﺘﯩﻘﺎﺩﻗﺎ ﺳﺎھﯩﺐ ھﯧﭽﺒﯩـﺮ ﻛﯩﺸـﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﻤﻪﻳـﻤﻪﻥ . ﻟـﯧﻜﯩﻦ ﭘﺎﺕ ﺋﺎﺭﯨـﺪﺍ ﺋﻪﺭەﺏ ﺩﯨﻴﺎﺭﯨـﺪﯨﻦ ﺑﯩـﺮ ﭘﻪﻳﻐﻪﻣـﺒﻪﺭ ﭼﯩﻘﯩـﺪﯗ، ﺋـﯘ ﺋﯩﺒـﺮﺍھﯩﻢ ئەلەيھىسسالامنىڭ ﺩﯨﻨﯩﺪﺍ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ ۋە ﺋﯩﻜﻜﻰ ﺳﺎﻳﻠﯩﻖ ﺋﻮﺗﺘﯘﺭﯨﺴـﯩﺪﯨﻜﻰ ﺧﻮﺭﻣﯩﺰﺍﺭﻟﯩـﻖ ﻳﯘﺭﺗﻘﺎ ھﯩﺠﺮەﺕ ﻗﯩﻠﯩﺪﯗ. ﺋﯘﻧﯩﯔ ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭﻟﯩﻚ ﺋﺎﻻﻣﻪﺗﻠﯩﺮﻯ ﻣﯘﻧﺪﺍﻕ: ﺋﯘ ھﻪﺩﯨـﻴﻪ ﻗﻮﺑــﯘﻝ ﻗﯩﻠﯩــﺪﯗ، ﻟــﯧﻜﯩﻦ ﺳــﻪﺩﯨﻘﻪ ﻳﯧﻤﻪﻳــﺪﯗ. ﺋﯩﻜﻜــﻰ ﺗﺎﺭﻏﯩﻘﯩﻨﯩــﯔ ﺋﻮﺗﺘﯘﺭﯨﺴﯩﺪﺍ ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭﻟﯩﻚ ﻣﯚھﯜﺭﻯ ﺑﺎﺭ، ﺋﻪﮔﻪﺭ ﺷﯘ ﺩﯨﻴﺎﺭﻻﺭﻏﺎ ﺑﺎﺭﺍﻟﯩﻐﯘﺩەﻙ ﺑﻮﻟﺴﺎڭ، ﭼﻮﻗﯘﻡ ﺑﺎﺭﻏﯩﻦ، ـ ﺩﯦﺪﻯ. ﺋﯘﻣﯘ ﺋﺎﻟﻪﻣﺪﯨﻦ ﺋﯚﺗـﯜپ، ﺩەﭘـﻨﻪ ﻗﯩﻠﯩﻨـﺪﻯ. ﺋﻪﻣﻤﯘﺭﯨﻴﻪ ﺷﻪھﯩﺮﯨﺪە ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﻣﻪﺯﮔﯩﻞ ﺗﯘﺭﯗپ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. ﻣﻪﻟﯘﻡ ﻣﻪﺯﮔﯩﻠﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ، ﻛﻪﻟﺐ ﻗﻪﺑﯩﻠﯩﺴﯩﻨﯩﯔ ﺗﯩﺠﺎﺭەﺕ ﻛﺎﺭۋﯨﻨﻰ ﻛﻪﻟﺪﻯ. ﺋﯘﻻﺭﻏﺎ: ﺳﯩﻠﻪﺭﮔﻪ ﻣﯘﺷﯘ ﻗﻮﻱ ـ ﻛﺎﻟﯩﻠﯩﺮﯨﻤﻨﻰ ﺑﻪﺭﺳﻪﻡ، ﻣﯧﻨﻰ ﺋﻪﺭەﺏ ﺩﯨﻴﺎﺭﯨﻐﺎ ﺋﺎﻟﻐﺎچ ﻛﯧﺘﻪﻣﺴﯩﻠﻪﺭ؟ ـ ﺩﯦﮕﻪﻧﯩﺪﯨﻢ، ﺋـﯘﻻﺭ ﻣﺎﻗﯘﻝ ﺑﻮﻟـﺪﻯ. ﻣﺎﻝ ـ ﭼﺎﺭۋﺍﻣﻨﻰ ﺑﯧﺮﯨﭗ، ﺋﯘﻻﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻳﻮﻟﻐﺎ ﭼﯩﻘﺘﯩﻢ. ﺋﯘﻻﺭ ﻳﻮﻝ ﺑﻮﻳﻰ ﻣﺎﯕﺎ ﺯﯗﻟـﯘﻡ ﻗﯩﻠﻐﺎﻧﻨﻰ ﺋﺎﺯ ﺩﯦﮕﻪﻧـﺪەﻙ، ۋﺍﺩﻯ ﻗﯘﺭﺍﻏﺎ ﻳﯧﺘﯩـﭗ ﺑﺎﺭﻏﺎﻧـﺪﺍ، ﻣﯧﻨـﻰ ﻳﻪھﯘﺩﯨﻴﻼﺭﻏﺎ ﻗـﯘﻝ ﺋﻮﺭﻧﯩــﺪﺍ ﺳــﯧﺘﯩﯟەﺗﺘﻰ. ﻣﻪﻥ ۋﺍﺩﻯ ﻗــﯘﺭﺍﺩﯨﻜﻰ ﺧــﻮﺭﻣﯩﺰﺍﺭﻟﯩﻘﻨﻰ ﻛــﯚﺭﯛپ «ﺋﯘﺳـﺘﺎﺯﯨﻢ ﺗﻪﺭﯨـﭙﻠﻪپ ﺑﻪﺭﮔﻪﻥ ﺩﯨﻴﺎﺭ ﻣﯘﺷـﯘ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺪﯗ» ﺩەپ ﺋﻮﻳﻠﯩـﺪﯨﻢ، ﻟـﯧﻜﯩﻦ ﺟﻪﺯﻣﻠﻪﺷـﺘﯜﺭەﻟﻤﯩﺪﯨﻢ. ﺋﯩﺸـﻠﻪپ ﻳـﯜﺭﮔﻪﻥ ﻛﯜﻧﻠﻪﺭﻧﯩـﯔ ﺑﯩﺮﯨـﺪە ﺧﻮﺟﺎﻳﯩﻨﯩﻤﻨﯩـﯔ ﻣﻪﺩﯨﻨﯩـﺪﯨﻜﻰ ﺑﻪﻧـﻰ ﻗـﯘﺭەﻳﺰە ﻗﻪﺑﯩﻠﯩﺴـﯩﻠﯩﻚ ﺑﯩـﺮ ﻧﻪۋﺭە ﺗﯘﻏﻘﯩﻨﻰ ﻣﯧﻨـﻰ ﺳـﯧﺘﯩﯟﯦﻠﯩﭗ، ﻣﻪﺩﯨـﻨﯩﮕﻪ ﺋﯧﻠﯩـﭗ ﻛﻪﺗﺘـﻰ . ئاللاھ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻗﻪﺳﻪﻣﻜﻰ، ﻣﻪﺩﯨﻨﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﭘﻼ ﺋﯘﺳـﺘﺎﺯﯨﻢ ﺳـﯜﭘﻪﺗﻠﯩﮕﻪﻥ ﺷـﻪھﻪﺭﻧﯩﯔ ﺷــﯘ ﺋﯩﻜﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨــﻰ ﺑﯩﻠــﺪﯨﻢ. ﺷــﯘﻧﺪﺍﻕ ﻗﯩﻠﯩــﭗ، ﻣﻪﺩﯨﻨﯩــﺪە ﺗﯘﺭﯗﺷــﻘﺎ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﯨﻢ. ئاللاھ ﺗﺎﺋﺎﻻ ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪﻣﻨﻰ ﺋﻪۋەﺗﺘـﻰ. ﺋﯘ ﺧﯧﻠﻰ ﺑﯩﺮ ﻣـﯘﺩﺩەﺗﻜﯩﭽﻪ ﻣﻪﻛﻜﯩـﺪە ﺗـﯘﺭﺩﻯ، ﻣﻪﻥ ﻗـﯘﻝ ﺑﻮﻟﻐﺎﭼﻘﺎ، ﺋﯘﻧﯩـﯔ ﺧﻪۋﯨﺮﯨﻨﻰ ﺋﺎﻻﻟﻤﯩﻐﺎﻧﯩﺪﯨﻢ. ﺋﺎﻧـﺪﯨﻦ ﻣﻪﺩﯨـﻨﯩﮕﻪ ھﯩﺠـﺮەﺕ ﻗﯩﻠﯩـﭗ ﻛﻪﻟـﺪﻯ ﺑﯩــﺮ ﻛــﯜﻧﻰ، ﺧﻮﺭﻣـﺎ ﺩەﺭﯨﺨــﻰ ﺋﯜﺳــﺘﯩﺪە ﺋﯩﺸــﻠﻪۋﺍﺗﺎﺗﺘﯩﻢ، ﺋﯘﺷــﺘﯘﻣﺘﯘﺕ ﺧﻮﺟﺎﻳﯩﻨﯩﻤﻨﯩﯔ ﺑﯩﺮ ﻧﻪۋﺭە ﻗﯧﺮﯨﻨﺪﯨﺸﻰ ﻛﯧﻠﯩﭗ: ئاللاھ ﻗﻪﻳـﻠﻪ ﺋﻪۋﻻﺩﻯ (ﻳﻪﻧـﻰ ﺧﻪﺯﺭەﺝ ﻗﻪﺑﯩﻠﯩﺴـﻰ)ﻧﯩـﯔ ﺟﺎﺟﯩﺴـﯩﻨﻰ ﺑﻪﺭﺳــﯘﻥ. ﺑﯜﮔــﯜﻥ ﻣﻪﻛﻜﯩــﺪﯨﻦ ﻗﯘﺑﺎﻏـﺎ ﺑﯩــﺮﻯ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﯩــﺪﻯ، ھﻪﻣﻤﯩﺴــﻰ ﻳﯩﻐﯩﻠﯩﭗ، ﺷﯘﻧﯩﯔ ﺋﻪﺗﺮﺍﭘﯩﻐﺎ ﺋﻮﻟﯩﺸﯩﯟﺍﻟﺪﻯ. ﺗﯧﺨﻰ ﺋﯘﻧﻰ «ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭ» ﺩەپ ﺋﺎﺗﯩﺸﯩﯟﺍﭘﺘﯘ، ـ ﺩﯦﺪﻯ. ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺳﯚﺯﯨﻨﻰ ﺋﺎﯕﻼپ، ۋﯗﺟﯘﺩﯗﻣﻨﻰ ﺗﯩﺘﺮەﻙ ﺑﯧﺴﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﻰ ـ ﺩە، ﺧﻮﺟﺎﻳﯩﻨﯩﻤﻨﯩﯔ ﺋﯜﺳﺘﯩﮕﻪ ﻳﯩﻘﯩﻠﯩﭗ ﭼﯜﺷﻜﯩﻠﻰ ﺗﺎﺱ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. ﺧﻮﺭﻣﯩﺪﯨﻦ ﭼﯜﺷﯜپ:
ﻧـﯧﻤﻪ ﺩﯦـﺪﯨﯔ، ﻧـﯧﻤﻪ ﺩﯦـﺪﯨﯔ؟ ـ ﺩەپ، ﻗﺎﻳﺘﺎ ـ ﻗﺎﻳﺘﺎ ﺳـﻮﺭﯨﺪﯨﻢ. ﺧﻮﺟﺎﻳﯩﻨﯩﻢ ﻏﻪﺯەﺑﻠﯩﻨﯩﭗ، ﻣﯘﺷﺘﯘﻣﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﺮﻧﻰ ﺳﺎﻟﺪﻯ ـ ﺩە: ﺳﯧﻨﯩﯔ ﺑﯘ ﺋﯩﺶ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻧﯧﻤﻪ ﻛﺎﺭﯨـﯔ؟ ﭼﯩﻘﯩـﭗ ﺋﯩﺸـﯩﯖﻨﻰ ﻗﯩـﻞ ﺩﯦﺪﻯ، ﻣﻪﻥ:
ھﯧﭽــﻨﯩﻤﻪ، ﻣﻪﻥ ﭘﻪﻗﻪﺕ ﺋﯘﻧﯩﯖــﺪﯨﻦ ﻛﻪﻟــﮕﻪﻥ ﺧﻪۋەﺭﻧــﻰ ﺋـﺎﯕﻼپ ﺑﺎﻗﻤﺎﻗﭽﻰ ﺋﯩـﺪﯨﻢ، ـ ﺩﯦـﺪﯨﻢ . ﻗﻮﻟﯘﻣـﺪﺍ ﻳﯩﻐﯩـﭗ ﻗﻮﻳﻐﺎﻥ ﺋﺎﺯﺭﺍﻕ ﺧﻮﺭﻣﺎﻡ ﺑﺎﺭ ﺋﯩــﺪﻯ. ﻛﻪچ ﻛﯩﺮﮔﻪﻧــﺪە ﺋــﯘﻧﻰ ﺋﯧﻠﯩــﭗ ، ﻗﯘﺑﺎﻏـﺎ ﺑـﺎﺭﺩﯨﻢ ۋە ﭘﻪﻳﻐﻪﻣــﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪﻣﻨﯩﯔ ھﯘﺯﯗﺭﯨﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ: ﻣﻪﻥ ﺳـﯧﻨﯩﯔ ﻳﺎﺧﺸـﻰ ﺋﺎﺩەﻡ ﺋﯩﻜﻪﻧﻠﯩﻜﯩﯖﻨـﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩـﺪﯨﻢ. ﻳﯧﻨﯩﯖـﺪﺍ ھﺎﺟﻪﺗﻤﻪﻥ ھﻪﻣﺮﺍھﻠﯩﺮﯨﯔ ﺑﺎﺭ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﻣﺎﻧﺎ ﺑﯘ ﺋﺎﺯﻏﯩﻨﻪ ﻧﻪﺭﺳﯩﻨﻰ ﺳـﻪﺩﯨﻘﯩﮕﻪ ﺋﺎﺗﺎپ ﻗﻮﻳﻐﺎﻧﯩـﺪﯨﻢ، ﺑـﯘﻧﻰ ﺳـﯩﻠﻪﺭﮔﻪ ﻻﻳﯩـﻖ ﻛـﯚﺭﯛپ ﺋﺎﻟﻐﺎچ ﻛﻪﻟـﺪﯨﻢ، ـ ﺩەپ، ﺧﻮﺭﻣﯩﻨﻰ ﺋﺎﻟﺪﯨﻐﺎ ﻗﻮﻳﻐﺎﻧﯩﺪﯨﻢ، ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪم ھﻪﻣﺮﺍھﻠﯩﺮﯨﻐﺎ:
ﺳـﯩﻠﻪﺭ ﻳﻪﯕـﻼﺭ! ــ ﺩﯦـﺪﻯ، ﻟـﯧﻜﯩﻦ ﺋـﯚﺯﻯ ﻗـﻮﻟﯩﻨﻰ ﺋﯘﺯﺍﺗﻤﯩـﺪﻯ.
ﻛﯚﯕﻠﯜﻣﺪە: «ﻣﺎﻧﺎ ﺑـﯘ ﺑﯩﺮﯨﻨﭽـﻰ ﺋﺎﻻﻣﯩﺘﻰ» ﺩﯦـﺪﯨﻢ ـ ﺩە، ﻗﺎﻳﺘﯩـﭗ ﻛﻪﺗـﺘﯩﻢ ﻛـﯚپ ﺋـﯚﺗﻤﻪﻱ، ﭘﻪﻳﻐﻪﻣـﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪم ﻣﻪﺩﯨـﻨﯩﮕﻪ ﻛﻪﻟـﺪﻯ . ﻣﻪﻥ ﻳﻪﻧﻪ ﺋﺎﺯﺭﺍﻕ ﺧﻮﺭﻣﺎ ﻳﯩﻐﯩﭗ ﻛﯧﻠﯩﭗ: ﻣﻪﻥ ﺳـﯧﻨﯩﯔ ﺳـﻪﺩﯨﻘﻪ ﻳﯧﻤﻪﻳـﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﯖﻨﻰ ﻛـﯚﺭﺩﯛﻡ، ﻣﺎﻧﺎ ﻣﺎۋﯗ ﺳﯧﻨﯩﯔ ھﯚﺭﻣﯩﺘﯩﯔ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺋﻪﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ھﻪﺩﯨﻴﻪﻡ، ـ ﺩﯦﮕﻪﻧﯩـﺪﯨﻢ، ﭘﻪﻳﻐﻪﻣـﺒﻪﺭ ﺳــﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ﺋﻪﻟﻪﻳﻬــﻰ ۋەﺳــﻪﻟﻠﻪﻡ ﺋﯘﻧﯩﯖــﺪﯨﻦ ﻳﯧــﺪﻯ، ﺳـﺎھﺎﺑﯩﻠﯩﺮﯨﻨﯩﻤﯘ ﻳﯧﻴﯩﺸﻜﻪ ﺑﯘﻳﺮﯨﺪﻯ. ﻛﯚﯕﻠﯜﻣﺪە: «ﻣﺎﻧﺎ ﺑﯘ ﺋﯩﻜﻜﯩﻨﭽﻰ ﺋﺎﻻﻣﯩﺘﻰ» ﺩﯦﺪﯨﻢ ـ ﺩە، ﻗﺎﻳﺘﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﯩﻢ. ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﺑﺎﺭﻏﯩﻨﯩﻤﺪﺍ، ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪم بەقىي ﻏﻪﺭﻗﻪﺩﺗﻪ ﺳـﺎھﺎﺑﯩﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﺑﯩﺮﯨﻨــﻰ ﻳﻪﺭﻟﯩﻜــﻜﻪ ﻗﻮﻳﯘۋﺍﺗـﺎﺗﺘﻰ. ﭘﻪﻳﻐﻪﻣــﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەسەللەمنىڭ ﺋﯘﭼﯩﺴــﯩﺪﺍ ﺋﯩﻜﻜــﻰ ﺗــﻮﻥ ﺑﻮﻟــﯘپ، ﺳﺎھﺎﺑﯩﻠﯩﺮﻯ ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﺑﯩﻠـﻠﻪ ﺋﻮﻟﺘـﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻣﻪﻥ ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﺳﺎﻻﻡ ﻗﯩﻠﻐﺎﻧـﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ، ﺋﯘﺳـﺘﺎﺯﯨﻢ ﺗﻪﺭﯨـﭙﻠﻪپ ﺑﻪﺭﮔﻪﻥ ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭﻟﯩـﻚ ﻣﯚھـﯜﺭﯨﻨﻰ ﻛـﯚﺭﯛپ ﺑﯧﻘﯩﺶ ﺋﯜﭼﯜﻥ، ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﭗ ﺋﺎﺭﻗﺎ ﺗﻪﺭەﭘﻜﻪ ﺋﯚﺗﺘﯜﻡ. ﭘﻪﻳﻐﻪﻣـﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪم ﻣﯧﻨﯩــﯔ ﻣﻪﻗﺴــﯩﺘﯩﻤﻨﻰ ﭼﯜﺷــﻪﻧﺪﻯ ﺑﻮﻟﻐـﺎﻱ، ﺋﯘﭼﯩﺴــﯩﺪﯨﻜﻰ ﺗــﻮﻧﻨﻰ ﺳﯧﻠﯩﯟەﺗﺘﻰ. ﻣﻪﻥ ﺩﯛﻣﺒﯩﺴﯩﺪﯨﻜﻰ ﻣﯚھﯜﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﺩﯛﻡ ـ ﺩە، ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﺋـﯚﺯﯛﻣﻨﻰ ﺋﯧﺘﯩـﭗ، ﻳﯩﻐﻠﯩﻐﯩـﻨﯩﻤﭽﻪ ﺳـﯚﻳﮕﯩﻠﻰ ﺗـﯘﺭﺩﯗﻡ. ﭘﻪﻳﻐﻪﻣـﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪﻣ ﺑﯘﻳﺎﻗﻘﺎ ﺋﯚﺕ! ـ ﺩﯦﺪﻯ، ﻣﻪﻥ ﺋﺎﻟﺪﯨﻐﺎ ﺋﯚﺗﯜپ ﺧﯘﺩﺩﻯ ﺳﺎﯕﺎ (ﻳﻪﻧـﻰ ﺋﯩﺒﻨـﻰ ﺋﺎﺑﺒﺎﺳـﻘﺎ) ﺳـﯚﺯﻟﻪپ ﺑﻪﺭﮔﯩﻨﯩﻤـﺪەﻙ، ﻛﻪﭼﯜﺭﻣﯩﺸـﻠﯩﺮﯨﻤﻨﻰ ﺑﯩـﺮ ـ ﺑﯩـﺮﻟﻪپ ﺳـــﯚﺯﻟﻪپ ﺑﻪﺭﺩﯨـــﻢ. ﭘﻪﻳﻐﻪﻣـــﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪم ﺳﺎھﺎﺑﯩﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯖﻤﯘ ﺑـﯘ ﻛﻪﭼﯜﺭﻣﯩﺸـﻠﻪﺭﻧﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩـﺪﯨﻦ ﺋﯩﻨﺘﺎﻳﯩﻦ ﺧﯘﺭﺳﻪﻥ ﺑﻮﻟﺪﻯ.
ﻣﻪﻥ ﻗــﯘﻝ ﺑﻮﻟﻐـﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻢ ﺋﯜﭼــﯜﻥ، ﭘﻪﻳﻐﻪﻣــﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪﻣ ﺑﯩﻠﻪﻥ بەدىر ۋە ﺋﯘھﯘﺩ ﻏﺎﺯﺍﺗﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﻗﺎﺗﻨﯩﺸﺎﻟﻤﺎﻱ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. ﻛﯧـﻴﯩﻦ ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪﻡ ﻣﺎﯕﺎ:
ﺋﻰ ﺳﻪﻟﻤﺎﻥ! ﺧﻮﺟﺎﻳﯩﻨﯩﯔ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﺎﺯﺍﺩﻟﯩﻖ ﻛﯧﻠﯩﺸﯩﻤﻰ ﺗـﯜﺯﮔﯩﻦ! ﺩﯦﺪﻯ. ﻣﻪﻥ ﺧﻮﺟﺎﻳﯩﻨﯩﻢ ﺑﯩﻠﻪﻥ 300 ﺗـﯜپ ﺧﻮﺭﻣﺎ ﻛـﯚﭼﯩﺘﻰ ﺗﯩﻜﯩـﺶ ۋە 40 ﺋـﯘﻗﯩﻴﻪ ﺋﺎﻟﺘﯘﻥ ﺑﯧـﺮﯨﺶ ﺑﻪﺩﯨﻠﯩـﮕﻪ ﺋﺎﺯﺍﺩ ﺑﻮﻟـﯘﺵ ﺋﯜﭼـﯜﻥ ﻛﯧﻠﯩﺸـﺘﯩﻢ.
ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ﺋﻪﻟﻪﻳﻬﻰ ۋەﺳﻪﻟﻠﻪﻡ ﺳﺎھﺎﺑﯩﻠﯩﺮﯨﮕﻪ: ﻗﯧﺮﯨﻨﺪﯨﺸﯩﯖﻼﺭﻏﺎ ﻳﺎﺭﺩەﻡ ﻗﯩﻠﯩﯖﻼﺭ! ـ ﺩﯦـﮕﻪﻥ ﺋﯩـﺪﻯ، ﺑﻪﺯﯨﻠﯩـﺮﻯ 30، ﺑﻪﺯﯨﻠﯩﺮﻯ 20، ﺑﻪﺯﯨﻠﯩﺮﻯ 15، ﻳﻪﻧﻪ ﺑﻪﺯﯨﻠﯩـﺮﻯ 10 ﺗـﯜﭘﺘﯩﻦ ﻳﺎﺭﺩەﻡ ﻗﯩﻠﯩـﭗ، 300 ﺗﯜپ ﻛﯚﭼﻪﺕ ﻳﯩﻐﯩﭗ ﺑﻪﺭﺩﻯ. ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭ ئەلەيھىسسالام:
ﺋـﻰ ﺳـﻪﻟﻤﺎﻥ! ﺋﻪﻣـﺪﻯ ﺑﯧﺮﯨـﭗ ﻛـﯚﭼﻪﺗﻠﯩﺮﯨﯖﮕﻪ ﺋـﻮﺭەﻙ ﻛـﻮﻟﯩﻐﯩﻦ، ﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﻳﯧﻨﯩﻤﻐﺎ ﻛﻪﻝ، ﻛﯚﭼﻪﺗﻠﻪﺭﻧﻰ ﺋـﯚﺯ ﻗﻮﻟـﯘﻡ ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﺗﯩﻜﯩـﭗ ﺑﯧـﺮەﻱ، ﺩﯦﺪﻯ. ﺳﺎھﺎﺑﯩﻠﻪﺭ ﺋﻮﺭەﻙ ﻛﻮﻟﯩﺸـﯩﻤﻐﯩﻤﯘ ﻳﺎﺭﺩەﻡ ﺑﻪﺭﺩﻯ. ﺋـﻮﺭەﻙ ﻛﻮﻟﯩﻨﯩـﭗ ﺑﻮﻟﻐﺎﻧـﺪﯨﻦ ﻛﯧـﻴﯩﻦ، ﭘﻪﻳﻐﻪﻣـﺒﻪﺭ ﺳـﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳـﻪﻟﻠﻪﻣﮕﻪ ﺧﻪۋەﺭ ﺑﻪﺭﺩﯨـﻢ. ﭘﻪﻳﻐﻪﻣـﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪم ﻣﻪﻥ ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﺑﯩﻠـﻠﻪ ﺋـﻮﺭەﻙ ﻛﻮﻻﻧﻐﺎﻥ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﺑـﺎﺭﺩﻯ. ﺑﯩــﺰ ﺋﯘﻧﯩﯖﻐـﺎ ﻛــﯚﭼﻪﺗﻨﻰ ﺳــﯘﻧﯘپ ﺑﻪﺭﺩﯗﻕ، ﭘﻪﻳﻐﻪﻣــﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪم ﺑﯩﺮ ﺑﺎﺷﺘﯩﻦ ﺗﯩﻜﺘﻰ. ﺳﻪﻟﻤﺎﻧﻨﯩﯔ ﺟﯧﻨﻰ قولىدا ﺑﻮﻟﻐﺎﻥ زات ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻗﻪﺳﻪﻣﻜﻰ، ﻛﯚﭼﻪﺗﻠﻪﺭﻧﯩـﯔ ھﻪﻣﻤﯩﺴـﻰ ﺗﻮﻟـﯘﻕ ﺗـﯘﺗﺘﻰ. ﺷـﯘﻧﺪﺍﻕ ﻗﯩﻠﯩـﭗ، ﻛﯧﻠﯩﺸـﯩﻤﺪﯨﻜﻰ 300 ﺗـﯜپ ﺧﻮﺭﻣﺎ ﻛـﯚﭼﯩﺘﯩﻨﻰ ﺗﻮﻟـﯘﻕ ﺗﺎﭘﺸـﯘﺭﯗپ ﺑﻪﺭﺩﯨـﻢ. ﺋﻪﻣـﺪﻯ 40 ﺋـﯘﻗﯩﻴﻪ ﺋﺎﻟﺘﯘﻥ ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﯩـﺪﻯ. ﭘﻪﻳﻐﻪﻣـﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪﻣﮕﻪ ﺑﯩﺮ ﻏﺎﺯﺍﺗﺘﯩﻦ ﺗﻮﺧﯘﻧﯩـﯔ ﺗﯘﺧﯘﻣﯩﭽﯩﻠﯩـﻚ ﭼﻮﯕﻠﯘﻗﺘﺎ ﺋﺎﻟﺘﯘﻥ ﻛﻪﻟﺘﯜﺭﯛﻟﺪﻯ. ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪم: ﺳﻪﻟﻤﺎﻥ ﻓﺎﺭﯨﺴﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﺯﺍﺩﻟﯩﻖ ﻛﯧﻠﯩﺸـﯩﻤﻰ ﻗﺎﻧـﺪﺍﻕ ﺑﻮﻟـﺪﻯ؟ ـ ﺩەپ ﺳﻮﺭﯨﺪﻯ ۋە ﻣﯧﻨﻰ ﺋﺎﻟﺪﯨﻐﺎ ﭼﺎﻗﯩﺮﺗﯩﭗ:
ﺋﻰ ﺳﻪﻟﻤﺎﻥ! ﻣﺎۋﯗﻧﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﺑﻮﻳﻨﯘﯕﺪﯨﻜﻰ ﻗﻪﺭﺯﯨﯖﻨﻰ ﺗﯚﻟﯩﯟەﺗﻜﯩﻦ! ﺩﯦﺪﻯ، ﻣﻪﻥ:
ﺋـﻰ ﺭەﺳـﯘﻟﯘﻟﻼھ! ﺑﯘﻧﭽﯩﻠﯩـﻚ ﺋﺎﻟﺘﯘﻥ ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﺑﻮﻳﻨﯘﻣـﺪﯨﻜﻰ ﻗﻪﺭﺯﻧـﻰ ﻗﺎﻧﺪﺍﻗﻤﯘ ﺗﯜﮔﯩﺘﻪﻟﻪﻳﻤﻪﻥ؟ ـ ﺩﯦﮕﻪﻧﯩﺪﯨﻢ، ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪم: ﺋﯘﻧﻰ ﺋﺎﻟﻐﯩﻦ، ئاللاھ ﺗﺎﺋﺎﻻ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻗﻪﺭﺯﯨﯖﻨﻰ ﭼﻮﻗﯘﻡ تۆلىۋېتىدۇ ـــ ﺩﯦـﺪﻯ. ﺳـﻪﻟﻤﺎﻧﻨﯩﯔ ﺟﯧﻨـﻰ ﺋﯩﻠﻜﯩـﺪە ﺑﻮﻟﻐﺎﻥ زات ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﻗﻪﺳﻪﻣﻜﻰ، ﻣﻪﻥ ﺋﯘ ﺋﺎﻟﺘﯘﻧﺪﯨﻦ 40 ﺋﯘﻗﯩﻴﻪ ﺗﺎﺭﺗﯩﭗ، ﺧﻮﺟﺎﻳﯩﻨﯩﻤﻐﺎ ﺗﺎﭘﺸﯘﺭﺩﯗﻡ – ﺩە، ﻗﯘﻟﻠـﯘﻗﺘﯩﻦ ﺋﺎﺯﺍﺩﻟﯩﻘﻘﺎ ﺋﯧﺮﯨﺸـﺘﯩﻢ. ﺋﺎﻧـﺪﯨﻦ ﭘﻪﻳﻐﻪﻣـﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪم ﺑﯩـﻠﻪﻥ ﺧﻪﻧـﺪەﻙ ﻏﺎﺯﯨﺘﯩﻐﺎ ﻗﺎﺗﻨﺎﺷـﺘﯩﻢ، ﺷـﯘﻧﯩﯖﺪﯨﻦ ﺗﺎﺭﺗﯩﭗ، ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭ ﺳﻪﻟﻼﻟﻼھﯘ ئەلەيھى ۋەﺳﻪﻟﻠﻪم ﺑﺎﺷـﻠﯩﻐﺎﻥ ﻏﺎﺯﺍﺗﻼﺭﻧﯩـﯔ ھﻪﻣﻤﯩﺴﯩﮕﻪ ﭼﯩﻘﺘﯩﻢ.
مەنبە: مۇسنەد ﺋﻪھﻤﻪﺩ: 23788؛ «ﺋﻪﻟﻜﻪﺑﯩﺮ»: 6065، سەھىھ.